KID

นิทานก้อม : ได้เสียกันเหมิดแหล่ว

เรื่องของคม โครงเรื่องสั้นกระชับสามารถอยู่ในรูปของเรื่องราวที่มีเนื้อหาทางศีลธรรม แทรกคำสอนหรือไตร่ตรองเกี่ยวกับวิถีชีวิตที่ตลกขบขันหรือประโลมโลก หรือเจอเฮฮาหรือบอกกันในตอนเย็น หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ (เขาหลัง) เพราะเมื่อก่อนไม่มีทีวี พัดลม หรือสื่อบันเทิง นอกจากจะมีงานบุญ งานบันเทิง เช่น หมอลำ เป็นต้น

Tales of Kom : พวกเราพังแล้ว

หลังเลิกเรียน ครูหญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาและเห็นนักเรียนหลุยนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นไม้ตายหน้าโรงเรียน เลยเดินเข้าไปถาม

ครูหญิง : โอ้ หลัวตัวใหญ่แค่ไหนนั่งหน้าโรงเรียนใหญ่?
หมอลวย: “ผมอยู่เมืองดอกบ่อยครับอาจารย์ ฉันเขินจนทนไม่ไหว”
ครูหญิง : เกิดอะไรขึ้น บอกครูให้ฟังไหม?
หมอหลวย: “กะไทหวน ญาติๆ เอาของน่าอายมาฝาก”
ครูหญิง : “ครูไม่เข้าใจ Sailong ผูกรายละเอียด ครูฟังอีกครั้ง?
หมอลวย : “กะไทหวน ปู่กับย่าของฉันมาด้วยกัน ทากะก็คบกับย่า ลุง น้าอา และยาหม่องฉันด้วย มันทนได้มาก อาหารเย็นวันนี้. ข้าพเจ้าเห็นด้วยตาตนเองว่า “พ่อกับแม่เสียแล้ว” ฉันขี้อายที่สุด อาจารย์”
ครูผู้หญิง: ………..


ข้อมูลมากกว่านี้

นิทานก้อม : ได้เสียกันเหมิดแหล่ว

เรื่องของคมคือ นิทานที่มีโครงเรื่องสั้นและกระชับอาจอยู่ในรูปแบบของเรื่องราวที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคุณธรรม แทรกคำสอนหรือสะท้อนวิถีชีวิตหรือประโลมโลกที่ตลกขบขัน หรือเจอเฮฮาหรือบอกกันในตอนเย็น หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ (เขาหลัง) เพราะเมื่อก่อนไม่มีทีวี พัดลม หรือสื่อบันเทิง นอกจากจะมีงานบุญดูความบันเทิงเช่นหมอลำเป็นต้นแล้ว
Tales of Kom : เราเสียกันไปแล้ว
หลังเลิกเรียน คุณครูสาวเดินผ่านมาเห็นนักเรียนหลุยนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นบักเต๋หน้าโรงเรียน จึงเดินเข้าไปถาม
ครูสาว : อ๊ะ หลัว เฮือนขนาดไหน นั่งหน้า รร. ใหญ่ ?
หมอลวย: “ผมอยู่เมืองดอกบ่อยครับอาจารย์ เขินจนทนไม่ไหว”
ครูหญิง : เกิดอะไรขึ้น พูดว่า ให้ครูฟังหรือเปล่า ?
หมอล่วย :”กะไทหวน ญาติๆ นำเรื่องอายๆ มาฝากกัน”
ครูหญิง: “ครูไม่เข้าใจ Sailong ผูกมัดรายละเอียด ครูฟังอีกครั้ง?
หมอล่วย : “กะไทหวน ปู่กับย่าของฉันมาด้วยกัน ทากะ ได้ กับ ยาย ลุง ป้า กับ ยาหม่อง ทน ได้ สุด. อาหารเย็นวันนี้ ฉันเห็นกับตาว่า “พ่อกับแม่ฉันเสียกันไปแล้ว” ฉันเป็นคนที่เขินที่สุดค่ะอาจารย์”
ครูผู้หญิง: ………..

#นทานกอม #ไดเสยกนเหมดแหลว

นิทานก้อม : ได้เสียกันเหมิดแหล่ว

เรื่องของคมคือ นิทานที่มีโครงเรื่องสั้นและกระชับอาจอยู่ในรูปแบบของเรื่องราวที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคุณธรรม แทรกคำสอนหรือสะท้อนวิถีชีวิตหรือประโลมโลกที่ตลกขบขัน หรือเจอเฮฮาหรือบอกกันในตอนเย็น หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ (เขาหลัง) เพราะเมื่อก่อนไม่มีทีวี พัดลม หรือสื่อบันเทิง นอกจากจะมีงานบุญดูความบันเทิงเช่นหมอลำเป็นต้นแล้ว
Tales of Kom : เราเสียกันไปแล้ว
หลังเลิกเรียน คุณครูสาวเดินผ่านมาเห็นนักเรียนหลุยนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นบักเต๋หน้าโรงเรียน จึงเดินเข้าไปถาม
ครูสาว : อ๊ะ หลัว เฮือนขนาดไหน นั่งหน้า รร. ใหญ่ ?
หมอลวย: “ผมอยู่เมืองดอกบ่อยครับอาจารย์ เขินจนทนไม่ไหว”
ครูหญิง : เกิดอะไรขึ้น พูดว่า ให้ครูฟังหรือเปล่า ?
หมอล่วย :”กะไทหวน ญาติๆ นำเรื่องอายๆ มาฝากกัน”
ครูหญิง: “ครูไม่เข้าใจ Sailong ผูกมัดรายละเอียด ครูฟังอีกครั้ง?
หมอล่วย : “กะไทหวน ปู่กับย่าของฉันมาด้วยกัน ทากะ ได้ กับ ยาย ลุง ป้า กับ ยาหม่อง ทน ได้ สุด. อาหารเย็นวันนี้ ฉันเห็นกับตาว่า “พ่อกับแม่ฉันเสียกันไปแล้ว” ฉันเป็นคนที่เขินที่สุดค่ะอาจารย์”
ครูผู้หญิง: ………..

#นทานกอม #ไดเสยกนเหมดแหลว


Trả lời

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *

Back to top button